[ سوره التوبة ‹ 9 › : آيات 38 تا 39 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّه اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَ رَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الآخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ ‹ 38 › إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً أَلِيماً وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلا تَضُرُّوه شَيْئاً وَاللَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‹ 39 › ترجمه : 38 - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد چرا هنگامى كه به شما گفته مىشود به سوى جهاد در راه خدا حركت كنيد سنگينى بر زمين مىكنيد ( و سستى به خرج مىدهيد ) آيا به زندگى دنيا به جاى آخرت راضى شده‌ايد ! با اينكه متاع زندگى دنيا در برابر آخرت چيز كمى بيش نيست ! . 39 - اگر ( به سوى ميدان جهاد ) حركت نكنيد شما را مجازات دردناكى مىكند و گروه ديگرى غير از شما را بجاى شما قرار مىدهد ، و هيچ زيانى به او نمىرسانيد ، و خداوند بر هر چيزى توانا است . شان نزول از « ابن عباس » و ديگران نقل شده كه آيات فوق در باره جنگ « تبوك » نازل گرديده است ، در آن هنگام كه پيامبر از « طائف » به سوى « مدينه » بازگشت كرد و مردم را آماده پيكار با « روميان » نمود . در روايات اسلام آمده است كه پيامبر معمولا مقاصد جنگى و هدفهاى نهايى خود را قبل از شروع جنگ براى مسلمانان روشن نمىساخت تا اسرار